و زيانكار است ، زيرا برتر را به فروتر فروخته است ، و از خود شگفت مدار ، كه چه بسا به مال و تندرستى خود فريفته شوى و پندارى كه باقى خواهى بود . و بسا به درازى عمر و به فرزندان و يارانت غرّه شوى و گمان كنى كه به وسيله آنها نجات خواهى يافت . و چه بسا به جمال ( يا حال ) خود و به رسيدن به مقصود و آرزوى و هوى و هوس خويش مغرور گردى و پندارى كه صادق و درستكارى . و چه بسا به آنچه به مردم مىنمائى از پشيمانى بر تقصير كه در عبادت كرده اى فريفته شوى و شايد خداوند از دل تو خلاف آنچه مىنمائى داند . و بسا هست كه نفس خود را به تكلَّف به عبادت وادارى و حال آنكه خداى اخلاص را مىخواهد . و چه بسا به علم و نسب خود افتخار كنى و حال آنكه از آنچه از احوال تو پنهان است و خداى تعالى به آن آگاهى دارد غافل باشى . و چه بسا پندارى كه خدا را مىخوانى و حال آنكه غير خدا را مىخوانى . و بسا هست كه گمان كنى كه ناصح و خير خواهى خلقى و حال آنكه آنان را براى خود مىخواهى به اينكه به تو تمايل پيدا كنند . و چه بسا خود را بنكوهى ولى در حقيقت خويشتن را مىستائى « . ( 1 )

--> ( 1 ) اين گفتار را با » مصباح الشريعه « : باب 36 تصحيح كرديم . .